10 Ocak 2013 Perşembe

İyi bir neden.

N.Bogdanov
 


Merhaba :)
 
Güzel bir sabah..Gün elbisesinin kızıl dantellerini savurarak doğmaya başladı.
Birazdan hareketleneceğiz.
Evdeki bu sukunet yerini ufak çaplı bir koşturmaya bırakacak.
Ama ben herkesden hatta güneş doğmadan önce uyanarak zaman çaldım :)
Ve şükreddikçe kendimi daha iyi hissederek başladım yeni güne.
 
Uzun zamandır düşünüyorum bunu.
Yani insanın kendinde bir şeyleri değiştirmesinin, kilo vermek istemesinin, daha sağlıklı yaşamak istemesinin iyi bir nedeni olmalı.
 
14 Ocak'da sevgili Mehtap hanım ile çıkacağımız bu yolculuğa kendim için iyi bir neden bularak başlamak istedim.
Pek çok neden var tabi;
  • Tartıdaki rakamların her geçen gün artması..Sonu yok mu bunun paniği?!
  • Dolabımda sadece 3 sene evveline kadar giyebildiğim kıyafetleminin, pantolonlarımın hiç birinin olmaması ve bunları bir gün giyeceğim umudu ile öylece durmaları,
  • Bu dolap sıkışıklığı nedeni ile yeni kıyafetlere yer açamadığım,istemediğim için gün geçtikçe kılık kıyafet notumun düşmesi,
  • Etrafımdaki insanların ufak çaplı" yok canım kilolu değilsin sen" cümlelerinden "aa epey bir kilo almışsına" dönmeleri ( hatta uzun zamandır görüşmediğim iş arkadaşlarımdan biri ile karşılaşmıştık iki gün sonra bir diğeri beni aradı "duyduğuma göre evde olmak sana epey bir yaramış! " yuh yahu),
  • Sağlıklı olmak istemem, her veremediğim kilonun dizlerime ve diğer sistemlere bindirdiği yükü beyniminde ayrıca hissetmesi,
  • Sağlıklı olmayı kim istemez ki, ancak yaşamak istemeyen bir mutsuz!
  • "Babam ve Oğlum" filminden ağlayarak çıkarken eşime şunu demiştim: Ben yaşamak zorundayım, en azından ölümümde yada sağlığımın bozulmasında kendi payım olsun istemiyorum.Çocuğum için yaşamak zorundayım. O gün sigarayı bıraktım.
  • İnancım gereği bedenim, sağlığım bana emanet edilen bu nimetlerden sorumluyum, onları korumak zorundayım.Bu da şükretmenin fiili şekli değil mi?
  • Eşimin uyarıları,
  • Kendimi daha iyi, özgüvenli hissetmek istemem,
  • .........
 
Ve daha bildiğiniz pek çok neden sıralanabilir.
Ama aslında benim,kendimin bir asıl nedeni var..
 
Başarmak istemem.Tamamlamak istemem.Varış ipini göğüsleyip o cesaretle yeni bir yolun başına geçebilmek istemem.
 
Ben istiyorum evet kilolarımdan kurtulup dahası bu bilinçsizce gidişe bir dur deyip daha iyi şeyler yapabileceğime önce kendim inanmak istiyorum..
 
Burayada bu hikayeyi açık açık yazacağım..
Bu yolu nasıl yürüdüğümü.
Belki bazen yürüyemeyeceğim, duracağım ama bırakmayacağım.
Belki bir iki kişi burda bir birimize destek oluruz..
 
Bakalım..
     
     


 

4 yorum:

  1. Eminim başaracaksın...
    ve dilerim ben de başarırım.
    Sevgilerimle..

    YanıtlaSil
  2. :)
    Valla böyle bir destekden sonra şart oldu..
    Çok sevindim
    Sevgilerimle...

    YanıtlaSil
  3. Blogunu simdi kesfettim ve kendimi buldum. Ben yas olarakta boy olarakta hemen hemen ayniyiz. Kiloyla ilgili ozellikle koyu renkli yazdiginiz cumle tam benim dusuncelerim. Umarim bu yolculugunuzda finise varirsiniz. Ben de kalan 12 kilomu mehtapla vericem insallah. Bende ordayim. Bu arada 16 kiloyu vermis bulunmaktayim. Sanada kolayliklar diliyorum. Sewvgiler. Dilek...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Dilek;
      Çok teşekkür ederim iyi dileklerin için.Sevindim aynı yolculuğu paylaştığım biriyle daha buluştuğuma..İnşaallah bu yolculukta hepimiz varmak istediğimiz yerlere varırız..Önümüzde motivasyon sebebi çok iyi örnekler var.Sizin gibi:)
      Sevgiyle

      Sil